gorsety wyszczuplające | stroje kąpielowe triumph |
Jak wspomniałem, nie wszystkie teorie Miczurina wytrzymały próbę czasu. Główna jego działalność, i najbardziej twórcza, przypada na lata 1876-1914, a więc na okres, zanim zaczęła rozwijać się genetyka. Miczurin wierzył w trwałe zmiany cech mieszańców pod wpływem specjalnie dobranych warunków zewnętrznych. Tak więc uważał, że „wychowując" młodego mieszańca w warunkach surowego, klimatu, można zwiększyć trwale jego odporność na mróz. Uważał też, że przez zaszczepienie młodego mieszańca w koronie odpornej na mróz jabłoni można również trwale podnieść jego odporność. Odmiana odporna była tu „mentorem", wychowawcą młodej siewki.
Badania ostatnich 20 lat nie potwierdziły tych poglądów. Ły-senko rozbudował bardzo teorię Miczurina, tworząc tak zwaną nową genetykę, czy też nową biologię, określaną jako miczuri-nowską. Poszedł nawet znacznie dalej, przypisując Miczurinowi teorie, których ten nigdy nie sformułował i które nie wynikały z jego prac. Jak wiadomo, tak zwana genetyka Łysenki upadła całkowicie, ale nigdy nie podważono zasadniczych osiągnięć Miczurina. Łysenko wyrządził krzywdę Miczurinowi, nazywając swoje teorie jego imieniem. Miczurin jest i będzie uważany za jednego z największych hodowców w sadownictwie światowym.
| |
|