| |
Najwcześniejszym naszym owocem jest czereśnia. W nomenklaturze odmian czereśni istnieje duże zamieszanie, nawet specjaliści często spierają się, jak nazywa się dana odmiana. Najbardziej pożądane są odmiany wczesne, rozchwytywane mimo wysokich cen, chociaż często jest to tylko pestka Obciągnięta cienką warstwą miąższu - jak mówią złośliwi - woreczkiem niedosło-dzonego soku. Najwcześniejszą z polecanych w doborze czereśni jest Marchijska, po niej dojrzewa Królowa Majówek, a następnie Kassina Wczesna, która jest pierwszą z wczesnych czereśni rodzącą owoce wyższej jakości.
W średnim okresie dojrzewania czereśni mamy Zabulę, Wolską i Kunzego, potem najcenniejsze odmiany późne - Hedelfińską, Biittn«ra Czerwoną, Natolińską i Schneidera Późną. Późne odmiany czereśni to chrząstki, a więc odmiany o dużych, jędrnych, odpornych na transport owocach, ale niestety łatwo pękających w czasie letnich deszczów. Producenci kierują więc prośby pod adresem hodowców o nowe niepękające odmiany.
Najważniejszym jednak problemem w uprawie czereśni jest ich wrażliwość na chorobę zwaną rakiem bakteryjnym. Uprawiamy w Polsce jedną tylko czereśnię odporną na raka, mianowicie rodzimą polską odmianę - Bladoróżową. Niestety, jest to odmiana średniowczesna, o owocach bardzo miękkich, delikatnych
i zupełnie nieprzydatnych do transportu.
| |
|